جلد سوم پيام حضرت آيت اللّه العظمى مكارم شيرازى ( مد ظلّه العالى ) به سوّمين همايش كشورى قرآن و طب بسم اللّه الرحمن الرحيم تشكيل اين همايش باشكوه را كه در موضوع خود كم‌نظير است ، به همه شما عزيزان و همه دست‌اندركاران تبريك مىگويم و موفقيّت اين همايش را در هدف مقدّس خود از خداوند بزرگ خواهانم . پيوند اين دو واژه يعنى « طب » و « قرآن مجيد » جاى تعجّب نيست زيرا يكى « علم الأبدان » و ديگرى « علم الأديان » است . و مىدانيم اين دو در حديث معروف نبوى ( ص ) كه مرحوم علّامه مجلسى در « بحار الانوار » آورده است ، در كنار هم قرار گرفته‌اند ، آنجا كه فرموده « العلم علمان ، علم الأديان و علم الأبدان « 1 » » و در حديث ديگرى امير مومنان على عليه السّلام ، آن را جزء چهار علمى شمرده‌اند كه براى بشر بسيار لازم است و آن حضرت از آن به‌عنوان « الطب للأبدان « 2 » » نام برده است . درست است كه قرآن مجيد كتاب طبّى نيست همان گونه كه كتاب علوم طبيعى نمىباشد ، بلكه كتاب هدايت به سوى صراط مستقيم و طرق تهذيب نفوس و بهتر زيستن و را رسيدن به سعادت و نزديك شدن به مقام قرب الهى است ، ولى با اين حال اشارات زنده‌اى به مسائل مربوط به « طب الأبدان » دارد ، چراكه تا بدن سالم نباشد هيچ برنامه معنوى نيز به خوبى اجرا نمىشود . هنگامى كه قرآن كيفيت اغذيه صحيح را كه بهترين فصل طب پيشگيرى و درمانى است مورد توجه قرار مىدهد و جمله كوتاه و پرمعنى « فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ » « 3 » را بيان مىدارد و در جاى ديگر به كميت غذا كه بسيار اثرگذار است اشاره كرده و تعبير « وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا » « 4 » را بيان مىدارد .

--> ( 1 ) . بحار الانوار - جلد اول ص 220 . ( 2 ) . همان - ص 218 . ( 3 ) . سوره عبس ، آيه 24 . ( 4 ) . سوره اعراف ، آيه 31 .